پسرانم آراد و نیکان

  پسر نازنینم، گفتم برایت بنویسم از آنچه در دل دارم و نمی توانم بگویم… شاید مجالی نباشد که برایت بگویم… نمی دانم که اصلا این دلنوشته روزی چشمهای زیبای تو را زیارت خواهد کرد یا نه… نمیدانم آن روز ها کجایی و شبها در آغوش کدام یار آرامش را در می یابی و صبح ها با نسیم نفس کدام دوست بیدار می شوی… ولی مهم این است که الان شبهایم را با گرمای آغوش تو آغاز می کنم و صبح ها با صدای نفس تو روز را از سر می گیر م. روزمرگی های پسرم در مهد کودک کلاس نقاشی (این روزا حسابی عاشق مهد کودک شده و وقتی بهش میگم بمون خونه ی مامانی میگه: مامان من عاشق مهدِ کودکم. دوستا...

تقریبا یک هفته ای بعد از 25 شهریور چهارشنبه بود که جشن تولدی برای پسرمان در خانه گرفتیم  و این دفعه در کنار پدر و مادر و خواهران عزیزتر از جان. از آشپزی ها و کارهای جانبی و خسته کننده که بگذریم، همه چیز عالی بود و کلی به پوریا و آرادی خوش گذشت و بازی و شیطنت کردند و حالش را بردن. د ر این مدت هم حسابی مشغول عزاداری دهه ی محرم بودیم و آراد و امیرعلی تا میتونستن آتیش سوزوندن و کلی بازی کردن البته ناگفته نمونه که در این میان هم از سینه زنی غافل نمیموند و قربونش برم کلی واسه خودش سرگرمی داشت.                   ...